I’m Famished.

Right now, I’m hungry. It’s almost 7pm and I still haven’t shoved anything into my esophagus in the past five hours — which reminds me of the moment I arrived at my mother’s house in Batangas last weekend. And the first thing that got my attention? The two sacks of rice lying on the floor. Hmmm. Someone did some panic buying, I thought. My mum said it would last for four months, which means we won’t be worrying about the “rice price rise.”

When I came back to the city, I dined at my favourite carinderia near my apartment. It didn’t come as a surprise to me when the waitress told me that a cup of rice costs 10 pesos. That’s PhP4 higher than the last time I was there.

It’s really sad that we experience rice shortage. I mean, I don’t know, it’s just sad that a country as agriculture-based as the Philippines has to import something as staple as rice. RICE. RICE. RICE. Something that a Filipino meal isn’t without.

Comments

  1. dito sa cebu yung mais parang rice..ewan, substitute something.giniling sya.mabigat daw sa tyan kaya di mabilis magutom pag yun kinain.

    gudlak, di ko pa natry.sana wag ako dumating sa ganung point..

    magtatrabaho ako ng maayos, hehe.OT na kung OT..para may pangkanin :p

  2. sa kabila ng pagtataas ng presyo ng rice at kakulangan sa pagkain, may ibang tao na nagagawa pa rin mag-aksaya ng food. the other day kumain ako sa isang resto at ang may 2 girls sa katabing table na nagawang magtira ng rice sa plate nila!!!

  3. ayan kasi, hindi tayo tinuruang kumain ng ibang alternatibo sa kanin kaya para tuloy kamatayan na ang hindi pagkain ng kanin. dapat noon pa itinuturo sa mga bata na hindi lang kanin ang nagbibigay ng “lakas”…

    naubos na rin ang mga “sakahan” at naging mga subdivisions at golf courses na yata lahat.

    tinamad ng magsaka ang mga Pinoy dala ng modernisasyon.

    but at this point, hindi lang sa Pilipinas nagkakaubusan ng pagkain. sobrang dami na yata talaga ng tao sa mundo, nakakatakot!

    • ayan kasi, hindi tayo tinuruang kumain ng ibang alternatibo sa kanin kaya para tuloy kamatayan na ang hindi pagkain ng kanin.

      honga. pero in fairness sa parents ko, nagkakamote kami dati nung isang kahig isang tuka pa kami. ehehehe

  4. Ang totoong nakakalungkot dito, tayo ang pinakamalaking importer ng bigas sa buong mundo. Ang top supplier natin ngayon ay Thailand at Viet Nam, na dating nag-aral lang sa IRRI (malapit sa UPLB ko) para matuto ng techniques sa pagsasaka. Tapos ngayon, importer na tayo, pinakamalaking importer pa. 🙁

Leave a comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.